•  Navigation
  • De rem erop deze zomer.

    Zo’n zeven jaar geleden was ik met mijn man Kymo en Luka naar een camping in Zuid Limburg. Luka was nog een peuter. Het was een prachtige kleine camping. Alle rust en ruimte om tot rust te komen. Luka kon lekker spelen voor de tent met kinderen. Er waren geen gevaren. Kymo was ook bij de tent aan het tekenen. Toch kon ik deze vakantie geen rust vinden. Ik voelde mij rusteloos en gehaast. Continu vlogen er dingen door mijn hoofd die ik moest doen. Thuis en op de camping. Ik dacht na over wat ik allemaal nog thuis moest doen, wat ik nog klaar moest maken voor mijn werk. Maar ook was ik steeds aan het kijken welke bezienswaardigheden we moesten bekijken in de regio. Waar het leukste marktje was, het lekkerste ijssalon, het mooiste terrasje.

    Gek werd ik van mijzelf.

    Thuis bleef mijn rusteloze gevoel doorgaan. Ik had allemaal lijstjes in mijn hoofd die ook echt gedaan moesten worden. Wassen, keukenkastjes schoonmaken, strijken van te kleine kleren, schoonmaken, stofzuigen. Ik had een flink lijstje. Had ik niks dan gebruikte ik dit moment om mijn mail te checken. Ik had het geluk dat ik toen geen lid was van Facebook en Instagram en Pinterest anders had ik daar ook nog op MOETEN kijken. En o, ja ik was ook nog bezig met mijn kind, een man die aan het afstuderen was en ik werd ook maar niet zwanger!

    Mijn hoofd was vol!

    Ik verlangde naar het zorgeloze gevoel dat ik had als kind. Het gevoel dat dagen oneindig lang duurde. Het gevoel van een lome, zomerse dag. Dat gevoel dat wilde ik tijdens mijn zomervakantie.

    Nu wil ik dat gevoel niet alleen tijdens mijn zomervakantie maar eigenlijk de gehele zomer. Het is zonde om dit heerlijke gevoel alleen te ervaren tijdens mijn vakantie.

    Ik ben gaan kijken wat ik nodig had om meer naar een ontspannen gevoel te gaan. Ik realiseerde mij dat ik veel te druk was met alles wat ik moest doen van mijzelf. Van wie moest ik dat eigenlijk doen? Voor niemand.

    Ik zorgde er zelf voor dat mijn hoofd te vol was. Was mijn vakantie pas echt compleet als ik dat leukste marktje, lekkerste ijssalon en het mooiste terrasje had bezocht? Had ik het echt nodig om mijn huis zo netjes te maken? Het is mij trouwens nooit gelukt hoor. Het verlangen was er maar het lukte mij niet. Maar waren de taken op mijn lijstje echt heel belangrijk of maakte ik zelf die taken belangrijk?

    Mijn diepe verlangen was dat zorgeloze, lome, ontspannen gevoel ervaren. Ik wilde naar dat gevoel. Om dat te bereiken heb ik de rem ingedrukt. Stop en nu langzaam aan. Wat is echt belangrijk en wat kan ik loslaten?

    Nog steeds merk ik dat ik het te druk heb. Vooral in mijn hoofd. Wanneer ik dat merk dan zet ik de rem erop. Ik zet grote kruizen in de agenda. Mar vooral kijk ik naar wat er in mijn hoofd afspeelt. Welke gedachten heb ik allemaal die mij vertellen wat ik allemaal moet doen? Welke gedachten zijn relevant en welke niet? Meestal kan ik alles los laten en is niks echt belangrijk. Weet je wat dan moet? Voor mijzelf een kop thee zetten en heerlijk uit het raam gaan staren.

    De aankomende periode is de perfecte tijd om het gaspedaal los te laten. Zet de rem erop. Geef jezelf de tijd om uit het raam te kijken en durf zorgeloos te genieten van helemaal niks doen. Doe je mee?